راستش اول مي خواستم در مورد رسوم و آئين شب يلدا مطلب بنويسم ولي ديدم بهتره حرفهاي دلم رو بنويسم. اميدوارم كه از خوندن اين مطلب خسته نشده باشين.  ببخشيد اگه يه كمي اشتباه تو نوشتن متن وجود داره. هر چي كه تو دلم بود نوشتم. شرمنده.

شب يلدايي ديگر از راه رسيد. خوش به حال آنهايي كه از نعمت پدربزرگ و مادر بزرگ برخوردارند. و اين شب يلدا رو با اونا سپري مي كنند. مي دونين از روسوم شب يلداست كه همه دور هم جمع مي شوند. به خصوص همه خونه بزرگتر فاميل يعني پدر بزرگ و مادربزرگ جمع مي شوند. وقتي به شب يلداهاي سالهاي قبل فكر مي كنم مي بينم چندين سال است كه براي ما شب يلدا معني و مفهوم خودش رو از دست داده چون ما بزرگترين نعمت يعني پدربزرگ و مادربزرگ رو از دست داديم. چندين سال است كه با آمدن شب يلدا و يا شبها و روزهايي مثل يلدا ، اين حسرت و دل تنگي به سراغ من مي آيد. وقتي ياد مادربزرگ و روزهاي خوب با او بودن مي افتم ، ياد روزهايي كه سرحال و سر زنده، به دور از همه غمها و غصه ها لحظه ها را پيش مادربزرگ سپري مي كردم بهترين دوران زندگي من بود. الان چندين سال است كه در حسرت آن روزها هستم. وقتي بچه هاي فاميل و يا دوستانم را مي بينم كه به خونه مادربزرگشون ميرن بهشون حسودي مي كنم. راستش تو روزها و شبهاي به خصوص اين دلتنگي بيشتر از هميشه به سراغ من مياد. هميشه به اين فكر مي كنم كه خداي مهربان چرا مادربزرگ مهربان منو به اين زودي از من جدا كرد؟ زماني كه من بيشتر از هر وقت ديگه به بودن او احتياج دارم تا درد دلم رو بهش بگم. نمي دونم چرا وقتي به كسي احتياج داريم  بايد در حسرت ديدن او روزگارمون سپري بشه. من كه  بعد رفتن مادر بزرگم چندين سال است كه تنها هستم و در تنهايي خودم با مادر بزرگم درد دل مي كنم. راستش تو اين دوره زمونه كه پول حرف اول رو تو زندگي مردم مي زنه. يعني پول براي مردم شده همه چيز، به طوري كه حتي روابط خانوادگي و اخلاق مردم رو تحت تأثير قرار داده ديگه هيچ كس به فكر مادربزرگ و يا فاميل نيست. ديگه براي هم ديگه ارزش قائل شدن معني نداره. افسوس كه قدر نعمت رو وقتي مي فهميم كه اونو از دست مي ديم. پس دوستاني كه هنوز از اين نعمتها برخورداريد قدرشونو بدونيد. نذاريد پول و زندگي ماشيني روي احساس پاكتون تأثير بذاره. قدر روزهاي خوب با هم بودن رو بدونيد       

                            چون كه تنهايي خيلي خيلي خيلي سخته